In a public park
where I like to sit
in the thick shade cast by the branches of a tree
I was more or less enjoying the daytime
I was watching grass sprout from cracks in the asphalt
and the sun as it shone in the faces passing by
as I pondered the meaning of the murder taking place
in the nights passing endlessly though Scheherazade's mouth
when a fortune-teller woman approached me
and asked permission
to illuminate my fate
from my life's dark mirrors
Staring in silence
at her sly eyes
I must have been lost in thought a long time
When I looked up
she had moved away from me, quickening her
steps like the nights passing endlessly through Scheherazade's mouth
These steps
like bells hung round the necks of people strolling by
rang out in an unhearable voice
These steps
as if celebrating the sprouting of grass
from cracks in the asphalt
shone with an unseeable light
Right then
I wanted to know
if that fortune-teller woman could find out
what even God and Satan can't divine—humanity's desires,
ever since we've strolled in public gardens
more or less enjoying the daytime
watching the sun from endless passings of night
as the grass rings from our shining steps
2004, Kurtuluş Park, Ankara
Published in Al-Quds Al-Arabi [London], 24 May 2004, p. 16. © Exmetjan Osman. By arrangement with the author. Translation © 2012 by Joshua L. Freeman. All rights reserved.

مەن ئولتۇرۇپ ئادەتلەنگەن
بىر ئاممىۋىي باغچىدىكى
دەرەخ شاخلىرىنىڭ قويۇق سايىسى ئاستىدا
كۈندۈزدىن ئاز-تولا بەھرىمان بولغاچ
ۋە سەيلە قىلغۇچىلارنىڭ يۈزىدىكى قۇياشنى
ھەمدە ئاسپىلىت يېرىقلىرىدىن چىملارنىڭ ئۈنۈشىنى كۆزەتكەچ
شېھرىزاتنىڭ ئاغزىدىن ئۈزلۈكسىز ئۆتۈۋاتقان كېچىلەرنىڭ مابەينىدە
يۈز بېرىۋاتقان قەتلە قىلىشنىڭ ئەھمىيىتى ھەققىدە ئويلىنىۋاتقىنىمدا
ھاياتىمنىڭ قاراڭغۇ ئەينەكلىرىدىن
تەقدىرىمنى ئايدىڭلاشتۇرۇپ بېرىش ئۈچۈن
مەندىن رۇخسەت سوراپ
بىر پالچى ئايال ئالدىمغا كەلدى

سۈكۈت ئىچىدە
ئۇنىڭ ھېلىگەر كۆزلىرىگە تىكىلگەنچە
ئۇزۇن ۋاقىت خىيالغا پاتتىم بولغاي
شېھرىزاتنىڭ ئاغزىدىن ئۈزلۈكسىز ئۆتۈۋاتقان كېچىلەردەك
قەدەملىرىنى تېزلىتىپ مەندىن ئۇزاقلاشتى
بۇ قەدەملەر
گوياكى سەيلە قىلغۇچىلارنىڭ بوينىغا ئېسىلغان قوڭغۇراقلاردەك
ئاڭلانمىغۈدەك ئاۋازدا ياڭرايتتى
بۇ قەدەملەر
گوياكى چىملارنىڭ ئۈنۈشىنى قۇتلاۋاتقاندەك
ئاسپىلىت يېرىقلىرىدىن
كۆرۈنمىگۈدەك نۇرلار بىلەن پارلايتتى

شۇ چاغ
بىز كۈندۈزدىن ئاز-تولا بەھرىمان بولغاچ
كېچىلەرنىڭ ئۈزلۈكسىز ئۆتۈشلىرىدىن قۇياشنى كۆزەتكەچ
ھەمدە پارلاق قەدەملىرىمىزدىن چىملار ياڭرىغان ھالدا
ئاممىۋىي باغچىلاردا سەيلە قىلىۋاتقاندىن بۇيان
ھەتتاكى ئاللاھ بىلەن شەيتانمۇ بىلىشكە ئاجىزلىق قىلغان
ئىنسانىيەتنىڭ ئىستىكىنى ئۇ پالچى ئايالنىڭ بىلىپ – بىلەلمەيدىغانلىقىنى
بىلىشنى خالايتتىم


                    2004- يىلى، كۇرتۇلۇش باغچىسى، ئەنقەرە

Exmetjan OsmanExmetjan Osman

Exmetjan Osman (b. 1964) is one of the foremost Uyghur poets of his generation. Fully bilingual in Uyghur and Arabic, he has published poetry collections in both languages to great acclaim, including My Share of the Night and In the Ruins of Sumer Where I Reside (in Arabic), and Season of the Soul and Uyghur Girl Lyric (in Uyghur). Considered the founder of the gungga (hazy) school of modernist Uyghur poetry, Exmetjan's work has been immensely influential among Uyghur poets since the mid-1980s.

Translated from UyghurUyghur by Joshua L. FreemanJoshua L. Freeman

Joshua L. Freeman is a PhD candidate at Harvard University, where his research focuses on Uyghur cultural history in the twentieth and twenty-first centuries. His poetry translations have appeared in CrazyhorseAsymptoteGulf CoastTengritagh, and elsewhere.